MROCZNE STRONY

* GROZA, SEKS I LATA '80 *   Lata '80 to szczególny czas zarówno dla kina, jak i literatury grozy. To dekada dzieł okrzykniętych mianem "kultowych". I tak, w 1980 roku na duże ekrany wszedł Piątek trzynastego , cztery lata później nadszedł czas Freddy'ego Kruegera i Koszmaru z ulicy Wiązów . Były też kolejne części Halloween , było Coś Johna Carpentera, Lśnienie Stanleya Kubricka (na podstawie powieści Kinga) czy Duch Tobe Hoopera. W literaturze też wiele się działo. W '81 F. Paul Wilson napisał Twierdzę , w '85 debiutował swoją mroczną Pieśnią bogini Kali Dan Simmons, a w 1986 Stephen King machnął przerażające i epickie To . W połowie lat '80 wychodzą Księgi Krwi I-III . Jest to debiut Clive'a Barkera; debiut, który bardzo szybko przynosi mu rozgłos i sławę wśród miłośników literatury grozy, a kilka lat później, dzięki Hellraiserowi , również wśród fanów filmowego horroru. Od tamtego czasu minęło grubo ponad trzy dekady i choć Księgi Krwi , ...

* ALICJA KONTRA ZŁA KRÓLOWA *   Gdy rok temu po raz pierwszy przeczytałem Alicję urzekła mnie barwność opisanego przez Christinę Henry świata, ale też prostota z jaką Autorka podeszła do całej linii fabularnej. Henry udowodniła, że można napisać ciekawą i wciągającą powieść, która jednocześnie jest... przewidywalna. Przejdźmy zatem do drugiej części Kronik Alicji . Czerwona Królowa zaczyna się w miejscu, gdzie kończy Alicja - w tunelu wychodzącym poza Miasto. Ala i Topornik przemierzają więc podziemia licząc na to, że po drugiej stronie zastaną sielską krainą usianą lasami, polami i małymi domkami, gdzie mogliby się na chwilę zatrzymać, zebrać siły i ruszyć dalej, w poszukiwaniu córki Topornika - Jenny. U wylotu tunelu okazuje się, że ich marzenia nie prędko się ziszczą. Tereny poza Miastem zostały bowiem doszczętnie spalone. Ciągnący się w nieskończoność ugór przypomina pustynię, przez którą nasi bohaterowie muszę przejść. Ta wędrówka nieco mi się dłużyła. Przez pierwszych 50 ...

| 🖤 książka objęta patronatem Mrocznych Stron * ZAGUBIONY MIĘDZY WYMIARAMI *   Czytając po duże kilkadziesiąt książek rocznie (nie żebym się tym chwalił, po prostu stwierdzam fakt), czasem zachłannie poszukuję czegoś innego niż kryminały, fantastykę czy grozę w klasycznych gatunkowych ramach. Lubię je - znaczy się te ramy - ale, no wiecie, czasem trzeba wziąć oddech i sięgnąć po coś mniej oczywistego. Nie żebym zaraz szukał nowości Sparksa, Pauliny Świst czy Blanki Lipińskiej. Musiałbym chyba spaść na głowę i to z niemałej wysokości, albo odwaliłoby mi z jakiegoś innego powodu, ale odwalić by musiało. Nie, chodzi mi o powieść jak najbardziej z gatunków, które czytam na co dzień, ale nieco inną niż reszta. "Wypadowy" to książka, która właściwie sama do mnie przyszła. To było w trakcie wymiany maili z szefem Wydawnictwa HM. Nasza korespondencja zaczęła się w związku z " Laleczkami ", a skończyła na "Wypadowym" właśnie. Jeszcze w listopadzie zapoznałem si...

* GDY NAJWIĘKSZA GROZA DRZEMIE W NAS SAMYCH *   W tym roku przeczytałem kilka książek debiutantów. Nie było ich wiele i - jak to zwykle, gdy ma się do czynienia z tymi, którzy dopiero stoją u progu pisarskiej kariery - bywa różnie. Na przykład wciąż czuję niesmak po " Eksperymencie " Grzegorza Kopca, natomiast na wspomnienie "Choć ze mną" Konrada Możdżenia, nadal mam dreszcze. Dwie skrajności. Można nawet powiedzieć: dwa bieguny. Ze zbiorami opowiadań jest nieco inaczej, mając za sobą kilkadziesiąt przeczytanych tomów i tomików, zarówno opracowań zbiorczych, jak i prac jednego Autora, moje ogólne wrażenia wisiały zwykle pomiędzy zachwytem, a chęcią podpalenia książki. 😁   "Otwieram oczy", to jednak zbiór wyjątkowy, jakościowo mocno wyróżniający się na tle innych, które miałem okazję przeczytać. Historie są tylko cztery, ale odpowiednio długie, aby zaangażować się w losy bohaterów. A o czym są te opowieści? Tak pokrótce, aby zbyt wiele nie zdradzić, a tr...

* NOWA ZIEMIA, STARE GRZECHY *   Lubię tę niepewność, gdy biorę do ręki książkę Autora zupełnie mi nieznanego. To trochę jak z pudełkiem czekoladek Forresta Gumpa - "nigdy nie wiadomo na co się trafi". Czasem jest to zepsute jabłko, a niekiedy świeża mandarynka. W przypadku "Po sezonie" niewiadoma była jeszcze większa, bowiem tym razem postanowiłem nie czytać nawet opisu na tylnej części okładki. Na szczęście, bardzo szybko przekonałem się, że mam do czynienia - skoro już trzymamy się tego typu metafor - z świeżutkim owocem, który z przyjemnością zjadłem. Akcja powieści rozgrywa się w sennym miasteczku Nowe Roanoke. Coś mówi Wam ta nazwa? Ja usłyszałem o niej przy okazji jednego z sezonów "American Horror Story", ale jest to osada jak najbardziej historyczna i ma wiele wspólnego z tą z powieści Bartka Biedrzyckiego. Nie będę zdradzał, co łączy te dwie miejscowości, bo byłby to spoiler. Idźmy zatem dalej. Ta książka zaczyna się jak klasyczny kryminał: gdzi...