MROCZNE STRONY

miniserial na podstawie powieści WOREK KOŚCI Stephena Kinga   „Worek kości” z 2011 roku to dwuczęściowy film telewizyjny oparty na znakomitej powieści Stephena Kinga. Niestety, obraz w reżyserii Micka Garrisa i z kiepskim scenariuszem Matta Venne, którego filmografia składa się z kiczowatych sequeli kasowych horrorów, takich jak „Lustra”, „Głosy” czy „Postrach nocy”, nie powala ani jakością, ani poziomem grozy. Historia pisarza Mike'a Noonana, który po tragicznej śmierci żony wraca w rodzinne strony, do domku nad jeziorem, została przez Venne mocno okrojona: część wątków pominięto, część nieco zmodyfikowano. I choć rozumiem, że całkiem spory materiał trzeba było upchnąć w niespełna 3 godzinach, jednak to właśnie scenariusz, moim zdaniem, jest najsłabszym ogniwem tej produkcji. Scenariusz + efekty specjalne rodem z B-horrorów lat '90 oraz Pierce Brosnan w roli głównej, którego dziwna maniera i jego mimika denerwują mnie od czasów Bonda. Niemniej irytująca jest tu także Melissa ...

| 🖤 książka objęta patronatem Mrocznych Stron * AKCJA SZYBKA JAK POCISK * Może zacznę od wyznania... Nie, nie będzie to wyznanie jakoś szczególnie dla mnie krępujące. Jestem jednak zwolennikiem jasnych sytuacji, więc napiszę to od razu i wprost: lubię gatunkowe koktajle. Oczywiście muszę być dobrze przyrządzone, w odpowiednich proporcjach i ze świeżych składników, ale gdy to wszystko jest na swoim miejscu, to... No, jest ambrozja, szanowni Państwo i całe szczęście, że nie tuczy, bo akurat czego jak czego, ale kilogramów, to mam aż nadto. 😜 Koktajlem doskonały - trzymajmy się już tej metafory - byli Splątani , zeszłoroczny powieściowy debiut Łukasza Szustera, od którego Kubica może się uczyć szybkiej jazdy. Minął niecały rok i Autor przygotował dla nas równie wyśmienitą drugą część, która jest jednocześnie zamknięciem świetnie napisanej dylogii. I właśnie na tym drugim tomie dziś się skupimy. A zatem... Panie, Ponowie, przed Wami Upiorni ...

* TOMASZ SABLIK W LITERACKIEJ FORMIE * Lubicie powieści grozy, w których niespieszne tempo akcji pozwala rozsmakować się w opowiadanej historii? Tomasz Sablik Windą i Lękiem pokazał, że jest mistrzem budowania napięcie i tworzenia fabuł z pogranicza horroru i rasowej powieści psychologicznej. Przypadłością ten mój pogląd właściwie jedynie umocnił; umocnił również przekonanie, że nazwisko tego Autora na okładce, to właściwie pewnik na co najmniej bardzo dobrą lekturę.

* JAZDA W NICOŚĆ * Wiecie co? Nie chcę pisać tej recenzji. Nie będzie ona dobra, ani dla wydawcy, ani autora, ani redaktora. Generalnie nie lubię wystawiać negatywnych opinii, ale jak mawiał jeden z prezydentów RP: "Nie chcem, ale muszem". Po pierwsze dlatego, że Klub Recenzenta mnie do tego zobligował, a po drugie, skoro już zmarnowałem swój czas (tak, zmarnowałem), to chociaż podzielę się tym z Wami. No dobra, miejmy to już z głowy. Zaczynajmy!

* KING WRACA DO KORZENI * Stephen King, jest jak Święty Mikołaj - zna go każdy. Jako jeden z nielicznych pisarzy stał się ikoną popkultury, jedni go kochają, drudzy nienawidzą... Gdzie szukać źródła tego fenomenu? Nie mam pojęcia, ale Autor od blisko pół wieku robi w pisarskim rzemiośle, a ja wciąż mam w pamięci jego powieść, którą przeczytałem jako pierwszą. Był to Blaze , kupiony za 10 zł na jakiejś promocji w małej lokalnej księgarence, która już nie istnieje. To było około piętnastu lat temu i od tamtego czasu, jestem raczej wiernym czytelnikiem "królewskiej" twórczości. Ale to nie jest też tak, że wszystko, co wychodzi spod pióra Kinga, traktuję z bezkrytycznym uwielbieniem. No nie, tak to nie. Do dziś kiepsko wspominam chociażby Cujo czy Dziewczyna, która kochała Toma Gordona . Ale już Pod kopułą , To czy Zielona mila , to książki, do którym od czasu do czasu z przyjemnością wracam.

| 🖤 książka objęta patronatem Mrocznych Stron * MROCZNE ZWIEŃCZENIE TORUŃSKIEJ TRYLOGII * Każda opowieść, kiedyś się kończy. Każda droga ma swój kres. Przez ostatnie dwa lata z zapartym tchem śledziłem losy bohaterów kryminałów retro Kamili Cudnik: mieszkańców pięknego pałacyku na Wygodzie, toruńskich pruskich gliniarzy, walczących o niepodległość Polski konspiratorów oraz zwykłych ludzi zmagających się z trudami i wyzwaniami rzuconymi przez Autorkę i czas, w którym przyszło im żyć. Obserwowałem również świat z początku XX wieku; świat, który wprawdzie od dawna już nie istnieje, ale zostawił po sobie wciąż widoczne ślady, a jego duchy, cały czas błądzące zarówno po moim Toruniu, gdzie rozgrywa się część akcji trylogii Kamili, jak i w okolicznych wsiach, które odgrywają tu wcale nie mniejszą rolę. Autorka znakomicie oddała klimat tamtych czasów i włożyła dużo pracy w research. Opłacało się jednak, bo wyszło na prawdę super, a zwieńczające trylogię toruńską Oczy małej dziewczynki , je...

* CZY JESTEŚMY SAMI WE WSZECHŚWIECIE? * No właśnie, czy jesteśmy? To pytanie towarzyszy mi od czasów, gdy byłem dzieciakiem i zobaczyłem pierwsze odcinki Z archiwum X , a później Nie do wiary . Dla tych, co mają mniej na liczniku ode mnie, wyjaśnię może, że Nie do wiary , to był taki nadawany przez TVN program publicystyczny, w którym poruszano tematy związane z UFO i wszelkiej maści zjawiskami paranormalnymi. Dużo później obejrzałem Obcego , a gdzieś tak około roku 2000 film Kontakt z Jodie Foster w reżyserii Roberta Zemeckisa, który - teraz to wiem, a wtedy nie byłem tego świadom - jest ekranizacją powieści, o której sobie dziś pogadamy.