MROCZNE STRONY

film na podstawie powieści CZŁOWIEK, KTÓRY SPADŁ NA ZIEMIĘ WALTERA TEVISA Żyję na tyle długo, że widziałem już wiele dziwnych, często mocno popieprzonych filmów. Pierwszy, który przychodzi mi do głowy, to „Nekromantik” - tak zwany horror o babce, która lubi pieprzyć się z trupami. Jest też „Salò, czyli 120 dni Sodomy” - również o pieprzeniu i również mocno pojechany. Wreszcie „Martwica mózgu” z początków kariery Petera Jacksona, która podczas pierwszego seansu (a miałem wtedy jakieś 15-16 lat) sprawiała, że musiałem zatrzymywać film i odwracać głowę od ekranu, bo czułem, że zawartość mojego żołądka próbuje rozwinąć skrzydła...

KOSMITA, KTÓRY STAŁ SIĘ CZŁOWIEKIEM Seria Artefakty od wielu lat zajmuje w mojej biblioteczce ważne miejsce. To była pierwsza seria sci-fi, jaką zdecydowałem się zbierać, i jedyna, przy której zostałem. I choć kolejne tomy kupuję na bieżąco, wciąż nie mogę się zdobyć na systematyczność czytania. Ostatnio jednak wziąłem drabinę - bo Artefakty zajmują u mnie honorową półkę pod samym sufitem - wdrapałem się na nią i sięgnąłem po „Człowieka, który spadł na Ziemię” Waltera Tevisa.

  serial na podstawie powieści CARRIE STEPHENA KINGA O nowej, serialowej „Carrie” wiedzieliśmy już od mniej więcej roku. I wielu miało wątpliwości- w tym również ja - czy coś z tego wyjdzie i czy w ogóle ma sens po raz czwarty przenosić tę historię na ekran. Z drugiej strony Mike Flanagan, jako główny scenarzysta, reżyser i showrunner tej adaptacji, już samym swoim nazwiskiem obiecywał wiele. Należało więc przypuszczać, że kompletnej klapy nie będzie. Istniało raczej niewielkie prawdopodobieństwo, że wyjdzie z tego amatorski twór pokroju „Carrie” z 2002 roku. Ale czy spodoba mi się tak bardzo jak „Carrie” z 2013? Dziś wszelkie wątpliwości już opadły. Jestem świeżo po obejrzeniu całego, ośmioodcinkowego sezonu i powiem Wam, że jestem nie tylko urzeczony nową „Carrie”, ale wręcz zachwycony!

  NA SKRAJU APOKALIPSY Kilka dni temu dopadło mnie jakieś przeziębienie albo wyjątkowo łagodna odmiana grypy. Bez gorączki, za to z mega osłabieniem, cholernym kaszlem i cieknącym nosem (chociaż też bez przesady, bywało gorzej), więc siłą rzeczy wszelaka aktywność została mocno zredukowana. Wiecie - jak chłop chory, to generalnie nie do życia i wielka ofiara losu. Po kilku dniach apatii i zastoju siadam więc do klawiatury, żeby opowiedzieć Wam o najnowszej powieści Krzysztofa Bochusa, który nakładem Wydawnictwa Skarpa Warszawska oddaje w nasze ręce kolejny kryminał retro, osadzony w XIX-wiecznym Gdańsku pod panowaniem Francuzów.

  film na podstawie powieści HARRY POTTER I KOMNATA TAJEMNIC J.K. Rowling Po przyjemnym powrocie do filmowego „Kamienia Filozoficznego” przyszła pora na drugą wizytę w Hogwarcie. I muszę przyznać, że „Harry Potter i Komnata Tajemnic” nadal działa na mnie zaskakująco dobrze. Może nawet lepiej, niż się spodziewałem. Chris Columbus ponownie zrobił film, który jest przede wszystkim świetną, pełną przygód baśnią, ale tym razem dorzucił do niej nieco więcej mroku. A to akurat bardzo mi odpowiada.