MROCZNE STRONY

  SOWIECKI CZOŁG, TRUP I WIELKI SKARB Gdy pod koniec lipca dowiedziałem się, że Michał Śmielak wydaje trzeci tom cyklu z komisarzem Brunonem Kowalskim, pomyślałem sobie, że mam jeszcze czas, aby nadrobić zaległości i przeczytać dwie pierwsze części. Tym bardziej że kurzyły się na regale już od kilku miesięcy. Premiera kolejnego tomu była więc dobrą okazją, aby zdmuchnąć kurz z bloku, pokaszleć trochę, bo zawsze tak się składa, że niewidzialny podmuch skieruje drobinki książkowego „towaru” z powrotem w moją stronę i siłą rzeczy człowiek się sztachnie tą kurzawą, no i zabrać się za nadrabianie zaległości.

film na podstawie powieści CMĘTARZ ZWIĘŻĄT Stephena Kinga Powrotu do przeszłości ciąg dalszy. Jako że ostatnio przypomniałem sobie powieść Kinga i pierwszą ekranizację „Cmętarza zwieżąt”, naturalnym było pociągnąć ten temat do końca i zaserwować sobie nową wersję z 2019 roku. Ostatni raz widziałem ten film pewnie w okolicach 2020, więc przez te kilka lat naturalnie uleciał mi z głowy. Nie pamiętałem już, co mi się w nim podobało, a co nie, więc fajnie było sobie go przypomnieć. Zwłaszcza że nowy „Smętarz dla zwierzaków” to najlepsza rzecz, jaka wyszła z tej historii, choć nadal jest średnia.

  OSTATNI SPRAWIEDLIWI WOLNEGO MIASTA To wznowienie było przeze mnie mocno wypatrywane. „Wachmistrz” to dylogia prequeli cyklu z Christianem Abellem - gdańskim radcą kryminalnym, któremu partneruje wachmistrz Kukulka. Ta para, a właściwie duet, jest jednym z najciekawszych nie tylko wśród kryminałów retro, ale w ogóle w całym gatunku. Teraz obaj panowie powracają w nowym wydaniu „Wachmistrza. Dogrywki”, będącej bezpośrednią kontynuacją „Wachmistrza”.

  film na podstawie powieści CMĘTARZ ZWIĘŻĄT Stephena Kinga Ostatnio, po latach, przypomniałem sobie powieść Kinga „Cmętarz zwieżąt”. Do tego powrotu skłoniło mnie ponowne udostępnienie na SkyShowtime dwóch ekranizacji tej powieści. Obie już widziałem, ale co tam - zawsze to jakaś okazja, żeby stworzyć nowe treści na Mroczne Strony, co nie? 😉 No można przy okazji zweryfikować swój gust i wymagania sprzed lat. I wiecie co? Im jestem starszy, tym - zauważyłem - wymagam od popkultury coraz więcej. Tak więc po lekturze powieści, która zrewidowała mój pogląd sprzed lat i z książki przeciętnej stała się po prostu słabą, przyszła pora na pierwszą ekranizację. W 1989 roku, czyli sześć lat po opublikowaniu powieści, na ekrany kin wszedł „Smętarz dla zwierzaków” w reżyserii mało znanej Mary Lambert. Za scenariusz odpowiadał sam Stephen King i… no, kurczę, chłop poprawił kilka błędów, które popełnił w książce. Przede wszystkim nieco wygładził samą opowieść. Sprawił, że stała się bardziej spó...

DŁUGI I NUDNY 😴 Ostatnio postanowiłem wrócić do „Cmętarza zwieżąt” (pewnie za chwilę przyzwyczaję się pisać te dwa słowa z bykami i tak już mi zostanie 😉) - powieści Stephena Kinga z 1983 roku, którą pierwszy raz czytałem jakieś dziesięć lat temu. Wówczas dopiero zaczynałem poznawać nie tylko twórczość Króla Bangor, ale w ogóle stawiałem pierwsze kroki w horrorze jako gatunku literackim. Jasne, najpierw widziałem film - ten stary, z 1989 roku - więc książka niespecjalnie mnie zaskoczyła, jeśli chodzi o fabułę. Wtedy jednak „Cmętarz zwieżąt” odebrałem jako powieść raczej średnią. Dziś jestem bardziej krytyczny, więc podzielę się z Wami na gorąco tym, co mi w tej książce nie leży. A nie leży prawie wszystko.