Posty

📼 TO JEJ WINA (2025) 🔻 🆂ꜰɪʟᴍᴏᴡᴀɴɪ ⑦①

Obraz
serial na podstawie powieści TO JEJ WINA   Andrei Mary Gdy pod koniec zeszłego roku SkyShowtime zapowiedziało, że wrzuci na swoją platformę serial „To jej wina” , coś od razu mi kliknęło. Czy ja czasem nie czytałem kiedyś książki o tym tytule? Okazało się, że to jej ekranizacja. Dwa lata zrobiły jednak swoje i fabuły właściwie już nie pamiętałem, ale pozostał taki cierpki posmak gdzieś z tyłu głowy, że to nie była zbyt dobra książka. Zajrzałem do własnej recenzji z 2022 roku i już wiedziałem, co mi tam nie leżało. Andrea Mara popełniła prawdopodobnie najcięższy grzech twórcy thrillera aspirującego do thrillera psychologicznego - chciała za dużo. Popełniła dokładnie ten sam błąd, który zrobiła Sylwia Bies w swojej powieści „Echo kłamstw” , którą omówię w niedalekiej przyszłości. Zamiast stworzyć dynamiczną opowieść z chociaż jednym ciekawym bohaterem, napisała smętną i chaotyczną historię z wieloma zupełnie nieciekawymi postaciami, a nawet dwie z nich uczyniła głównymi bohaterkami....

📼 ŚMIERĆ NA NILU (2022) 🔻 🆂ꜰɪʟᴍᴏᴡᴀɴɪ ⑦⓪

Obraz
  film na podstawie powieści ŚMIERĆ NA NILU   Agathy Christie To już 70. produkcja , jaką przerabiam w ramach serii Sfilmowani i… łooo, o święty w gipsie - dawno takiego gówna w polewie z jadalnego złota nie widziałem. „Śmierć na Nilu” w reżyserii Kennetha Branagha to trzecia adaptacja powieści Agathy Christie pod tym samym tytułem i jednocześnie najgorsza  - i to z kilku powodów. Szczerze mówiąc, przez cały seans myślałem, że to ta pierwsza okaże się najsłabsza, bo „Śmierć na Nilu” z 1978 roku nie była dobrym filmem. Wiele rzeczy tam kulało, ale przynajmniej dało się go obejrzeć bez większego zażenowania . Owszem, zdjęcia były kiepskie, jakby do kamery dorwał się pijany wujek na weselu, reżyseria też nie powalała, ale przynajmniej scenarzysta zrobił, co mógł, żeby zaadaptować dzieło Christie z poszanowaniem tekstu źródłowego .

📼 POIROT: ŚMIERĆ NA NILU (2004) 🔻 🆂ꜰɪʟᴍᴏᴡᴀɴɪ ⑥⑨

Obraz
    film na podstawie powieści ŚMIERĆ NA NILU   Agathy Christie Pewnie niejednemu z Was, tak jak i mnie, David Suchet kojarzy się jednoznacznie z Herkulesem Poirot. Właściwie Poirot to Suchet i pewnie nic już tego nie zmieni. Kenneth Branagh? Wolne żarty! To ja już chyba wolę Ustinova. „Poirot” to dość specyficzny serial, na który składają się w dużej mierze pełnometrażowe produkcje. „Śmierć na Nilu” jest jedną z nich i stanowi trzeci odcinek dziewiątego sezonu. Warto tu wspomnieć, że serial zekranizował właściwie wszystkie utwory z Herculesem Poirot, zarówno powieści, jak i opowiadania, choć niektóre krótkie teksty połączono w jeden.

📼 ŚMIERĆ NA NILU (1978) 🔻 🆂ꜰɪʟᴍᴏᴡᴀɴɪ ⑥⑧

Obraz
  film na podstawie powieści ŚMIERĆ NA NILU   Agathy Christie Jeszcze przed sięgnięciem po książkową „Śmierć na Nilu” wiedziałem o ekranizacji w reżyserii Kennetha Branagha z 2022 roku. Teraz jednak, gdy już przeczytałem powieść, postanowiłem bardziej wnikliwie prześledzić filmowe adaptacje tego dzieła Agathy Christie. Bardzo szybko natrafiłem na film Johna Guillermina z 1978 roku, w którym w rolę Poirota wciela się stary znajomy - Peter Ustinov. Wciąż doskonale pamiętam go z rewelacyjnej kreacji Nerona w „Quo vadis” z 1951 roku. Czy Ustinov równie mocno zachwycił mnie jako Poirot? No niekoniecznie. Dla mnie Poirot to David Suchet. Koniec i kropka. Reszta nawet się do niego nie umywa. Czy zatem Ustinov jest beznadziejny? Absolutnie nie - robi, co może, aby być tym Poirotem, ale jednak w mojej głowie wciąż nie jest to ta twarz i nie te maniery.

📚 ŚMIERĆ NA NILU | Agatha Christie 🔻🅾ᴘɪɴɪᴀ

Obraz
  „ Śmierć na Nilu ” nie jest typowym kryminałem, nawet jak na Agathę Christie, gdzie wszystko zwykle zaczyna się od trupa. Tutaj pierwsza śmierć przychodzi dopiero w okolicach połowy powieści, choć omen zbrodni wisi nad historią już od pierwszych rozdziałów. Ta opowieść zaczyna się raczej jak romans albo powieść przygodowa, a kończy rozlewem krwi.

📼 SANATORIUM POD KLEPSYDRĄ (1973) 🔻 🆂ꜰɪʟᴍᴏᴡᴀɴɪ ⑥⑦

Obraz
  film na podstawie opowiadania SANATORIUM POD KLEPSYDRĄ   Brunona Schulza To było popier*olone, ale jednocześnie - co jest paradoksem - piękne widowisko, którego obrazy zapadają w pamięć, wrzynają się w czaszkę niczym zbyt ciasny kapelusz, odciskają się na duszy niczym rozżarzone piętno rancza Yellowstone na klatach kowbojów czy krowich zadkach i hipnotyzują niczym Kaszpirowski w starym telewizorze. Wojciech Has - gość, który znał się na ekranizowaniu literackich dzieł jak nikt inny… Nie, ani Wajda, ani Hoffman nie dorastali mu do pięt; byli jedynie marnymi imitatorami, nieudolnymi kuglarzami, którzy zyskali poklask widowni, bo ta w swej masie nigdy nie jest wymagająca. Zenek Martyniuk też jest popularny, ale artystą go raczej nie nazwiemy, nie mówiąc już o artyście przez duże A. Jednak Has był takim Artystą. Wizjonerem wykraczającym poza swój czas i miejsce, jakim była przaśna i szara Polska Rzeczpospolita Ludowa. Był również osobą szalenie inteligentną, posiadając...

📚 CZAS ZAPŁATY | John Grisham 🔻🅾ᴘɪɴɪᴀ

Obraz
Latem ubiegłego roku wreszcie zabrałem się za Johna Grishama. Wiem, że Remigiusz Mróz bywa niekiedy nazywany polskim Grishamem, ale powiedzmy sobie szczerze - Mróz, przy swojej wrażliwości korpo-ludka, może być co najwyżej Phillipem Margolinem i nie, to nie jest komplement. Ale wróćmy do Grishama. Wtedy, w lipcu, przeczytałem „Czas zabijania”, czyli powieściowy, bardzo udany debiut autora, i pomyślałem, że skoro zacząłem zabawę z Jake’em Brigance’em, to wypada pociągnąć temat dalej. Sięgnąłem więc po „Czas zapłaty”, czyli napisany niemal ćwierć wieku później sequel „Czasu zabijania”. Brigance sporo przeleżał gdzieś w zapomnieniu, tym samym odbierając szansę na ewentualną ekranizację z tą samą obsadą co w „Czasie zabijania” Joela Schumachera. Trudno - może kiedyś doczekamy się zupełnie nowej, na przykład serialowej, adaptacji.

📼 WYSPA TAJEMNIC (2010) 🔻 🆂ꜰɪʟᴍᴏᴡᴀɴɪ ⑥⑥

Obraz
    film  na podstawie powieści WYSPA TAJEMNIC Dennisa Lehane'a „Wyspa tajemnic” to jedna z tych historii, które zachwycają za pierwszym razem, ale mocno tracą przy kolejnym podejściu. To w dużej mierze zasługa zakończenia, które, gdy już je znasz, odbiera sporą część przyjemności z odbioru całej opowieści. A tak się składa, że finał ten zostaje w głowie na lata. Niemniej, po przeczytaniu książki niemal od razu zabrałem się za przypomnienie sobie filmu, który widziałem naście lat temu.

📚 WYSPA TAJEMNIC | Dennis Lehane 🔻 🆁ᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ

Obraz
◉ WIATR, WILGOĆ I OBŁĘD  ◉ Licząc na to, że shit miesiąca mam już za sobą (the Winner is... "Bastion" niezrównanego w swoim kiczu Stefana Króla), sięgnąłem po starą powieść autora, którego autentycznie lubię i szanuję - którego kryminały i thrillery to zawsze swego rodzaju intelektualna uczta i okazja do obcowania z bardzo dobrą literaturą. Niestety, niewiele jest powieści Dennisa Lehane’a, których nie znam. A właściwie do niedawna były tylko dwie: „Rzeka tajemnic” oraz „Wyspa tajemnic”. Znam je jednak z ekranizacji i dlatego te książki zawsze odkładałem na później. Jednak na SkyShowtime odgrzebałem adaptację „Wyspy tajemnic” i pomyślałem sobie, że może dobrze byłoby przypomnieć sobie ten film Martina Scorsese. Zaraz potem przyszła kolejna myśl: „Przeczytaj wreszcie książkę, gamoniu!”. Jak pomyślałem, tak też zrobiłem, chociaż niemal od razu przypomniało mi się, jak wyglądał finał filmu, i to nieco zmniejszyło frajdę z odkrywania na nowo tej historii. Kurczę, minęło ponad d...

📼 BASTION (2020) 🔻 🆂ꜰɪʟᴍᴏᴡᴀɴɪ ⑥⑤

Obraz
  serial  na podstawie powieści BASTION Stephena Kinga Niedawno skończyłem drugi sezon rewelacyjnego „Yellowstone” (tak, nadrabiam zaległości i żałuję, że natrafiłem na tę produkcję dopiero teraz) i pomyślałem, że zrobię kilkudniową przerwę, podczas której obejrzę „Bastion” z 2020 roku, czyli adaptację bardzo słabej - w moim przekonaniu - powieści Stephena Kinga z końca lat 70. Pomyślałem: OK, może książka była do bani, ale chociaż filmowcy wyciągnęli z niej to, co było znośne, dodali coś dobrego od siebie i zrobili z tego może nie jakoś super dobrą, ale przynajmniej znośną produkcję. Mówią, że nadzieja jest matką głupich. I wiecie co? Mają rację. Serialowy „Bastion” to coś tak nieznośnego, tak przaśnego i tak paździerzowego, że dałem sobie spokój w połowie drugiego odcinka i czym prędzej wróciłem na ranczo Duttonów. Zacznę od tego, że scenariusz pisali ludzie, którzy mają problemy z czytaniem ze zrozumieniem, co najczęściej objawia się tym, że bohaterowie są wypruci z cech, ...

📚 BASTION | Stephen King 🔻 🆁ᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ

Obraz
◉ BASTION, KTÓRY SIĘ NIE OBRONIŁ  ◉ Stephen King… Ach, ten pierd*lony Stephen King. Prawdopodobnie ma na swoim koncie tyle samo udanych powieści, co totalnych gniotów, a ja wpadłem właśnie na kolejny szajs, przez którego przebrnięcie przypominało brodzenie w bagnie. To najprawdopodobniej najgrubsze tomiszcze, jakie wyszło z przechlanego umysłu gościa, którego ktoś - nie wiadomo kto (ale pewnie jakiś marketingowiec) i na jakiej podstawie (choć przeczuwam, że wyszło im z tabelek pełnych liczb) - ogłosił „królem horroru”. To znaczy: na jakiej podstawie, to się domyślam. Nazwisko robi swoje, ale poza nim stary Stefan - w moim odczuciu - ma niewiele wspólnego z jakimkolwiek literackim zwierzchnictwem, a w wielu przypadkach jest sztucznie napompowywany. Bardzo często jest za to królem obciachu, zwłaszcza w kontekście licznych ekranizacji jego dzieł, które - mówiąc delikatnie - nie są jakościowymi produkcjami.