MROCZNE STRONY

  TWIN PEAKS NAD WISŁĄ Lato to dobry czas, aby nadrobić książkowe zaległości. Zwłaszcza gdy w swoich długich momentach przypomina jesień. Żeby nie było - ja nie narzekam. Wręcz przeciwnie. Taka aura sprawia, że czuję się dobrze. Nie znoszę za to upałów i czasem tak sobie myślę, że chyba w poprzednim życiu mieszkałem w Skandynawii...

FANTASY SPRZED 2740 LAT C hyba pisanie o klasyce w upalny letni dzień powinno być sportem ekstremalnym. Treningi należałoby poprzedzić kompleksowymi badaniami lekarskimi, testami wydolnościowymi i Bóg wie czym jeszcze. Ale nawet bez tego spróbuję opowiedzieć Wam o „Odysei” Homera możliwie prosto, bez zbędnego analizowania każdej księgi i każdej strofy.

RODZINNE TAJEMNICE ZAMKNIĘTE MIĘDZY STRONAMI Wreszcie znalazłem chwilę, aby opowiedzieć Wam o pewnej wyjątkowej książce, i mam nadzieję, że nikt ani nic nie odwiedzie mnie teraz od komputera. Mimo że minęło już kilka dni, odkąd odłożyłem ją na regał, ta opowieść wciąż we mnie rezonuje, przywołując emocje, które towarzyszyły mi podczas lektury. Dzisiaj opowiemy sobie o powieści "Pamiętam tylko ogień" Anny Musiałowicz. To książka z 2025 roku wydana przez PulpBooks. Fanem tego wydawnictwa raczej nie zostanę i to z kilku powodów, ale nie chciałbym poświęcać wydawcy zbyt wiele uwagi. Wystarczy, że powiem, iż Ania zasługuje na to, by trafiać lepiej, i trzymam kciuki, aby przy każdej kolejnej książce właśnie tak się działo.

  NIE ODKŁADAJ ZACHARSKIEJ NA PÓŹNIEJ Minęły ponad trzy lata, odkąd ostatni raz sięgnąłem po książkę Klaudii Zacharskiej. Byli to " Nieśmiertelni ", których miałem przyjemność objąć patronatem. Później jakoś tak się złożyło, że z jednej strony trochę odszedłem od grozy, z drugiej zaś natłok nowych książek trochę mnie przytłaczył, więc tę Klaudię zawsze odkładałem "na później", a potem jeszcze na później i jeszcze... tak pyknęły trzy lata. W sumie szmat czasu. Klaudia zdążyła umościć się w nowym wydawnictwie i nastukała sześć kolejnych powieści. Ale przyszło lato, więc to dobry moment, aby przedsięwziąć nowe postanowienia. Wiecie, z tych noworocznych bardzo często nic nie wychodzi, więc wpadłem na pomysł, aby mniej lub bardziej ambitne plany snuć co pół roku. Czy to w czymś pomoże? Pewnie nie, ale przynajmniej przyczynię się do tego, że piekło będzie lepiej wybrukowane. A co tam, dołożę kilka kostek dobrych chęci i... niech się kręci. 😉

Ostatnio postanowiłem wrócić do jednej z moich ulubionych powieści Stephena Kinga. Nie mam ich zbyt wiele, bo sam King rzadko naprawdę zwala mnie z nóg. Ale „Zielona Mila” to właśnie jedna z tych nielicznych historii, która wzbudza emocje, zachwyca klimatem i pokazuje autora balansującego między fantastyką a literaturą piękną. "Zielona Mila" to chwytająca za serce opowieść, którą poznajemy z perspektywy Paula Edgecombe'a - dziś już staruszka, a w latach 30. XX wieku szefa strażników bloku śmierci.

  film na podstawie powieści TO NIE JEST KRAJ DLA STARYCH LUDZI Cormaca McCarthy'ego To jedna z najlepszych ekranizacji powieści, jakie widziałem, i jeden z najmocniejszych filmów XXI wieku. Brutalny, mroczny i bezkompromisowy - taki właśnie jest „To nie jest kraj dla starych ludzi” , oparty na wyśmienitej powieści Cormaca McCarthy'ego. Film to dzieło braci Coen - gości, którzy dali nam pierwsze "Fargo" - to kinowe, a nie serial. Mieli też kilka wpadek, ale generalnie lubię ich filmy i wypatruję kolejnych ich dzieł.

TRUDY ŻYCIA POCZĄTKUJĄCEGO HIENIARZA Wydawałoby się, że powieść łotrzykowska odeszła w zapomnienie; że to gatunek wymarły niczym dinozaur drepczący po Pustyni Gobi. Nic bardziej mylnego. Od czasu do czasu trafia nam się jakieś zagubione jajo, z którego wykluwa się całkiem ciekawy okaz, a takim właśnie okazem wydaje się być „Wskrzesiciel” debiutującej A. Rae Dunlap.

W MIEŚCIE GŁODU, STRACHU I TAJEMNIC Na koniec roku szkolnego Wydawnictwo Skarpa Warszawska przygotowało nie lada gratkę dla fanów powieści Krzysztofa Bochusa i uraczyło nas zupełnie nowym wydaniem „Wachmistrza”. Dla niewtajemniczonych: to jednym z dwóch prequeli cyklu o Christianie Abellu, otwartego w 2017 roku przez „Czarny manuskrypt”. „Wachmistrz” z kolei pierwotnie ukazał się w 2020 roku, a w 2021 roku doczekał się bezpośredniej kontynuacji w postaci „Wachmistrza: Dogrywki”. I już teraz mogę Wam zdradzić, że drugi „Wachmistrz” również ukaże się w nowym layoucie. Nie wiem tylko, czy na tym Skarpa Warszawska poprzestanie, czy wznowi również pozostałe powieści z radcą kryminalnym Abellem. Po cichu liczę, że zdecyduje się na to drugie, bo nowa szata graficzna zachwyca i przyciąga spojrzenie.

  NOWA KREW STAREJ LEGENDY. CONAN PONOWNIE CHWYTA ZA MIECZ Byłem mocno zaskoczony, gdy Wydawnictwo Vesper zapowiedziało kolejny tom opowieści o Conanie z Cymerii. Wydawało mi się, że wszystko zostało już opowiedziane - może poza fanowskimi historiami, które niekoniecznie nadają się do „barbarzyńskiego” kanonu. Tymczasem okazało się, że kilka lat temu, bo w 2022 roku, Conan powrócił w pełnowymiarowej powieści. Co ciekawe, jest ona prequelem ostatniej noweli Roberta E. Howarda, częściowo opublikowanej już po samobójczej śmierci autora w czerwcu 1936 roku.

  O PRZYJAŹNI, TĘSKNOCIE I KILKU MAGICZNYCH CUKIERKACH   Ostatnio w moje ręce trafiła książka, która może nie tyle zrobiła na mnie wielkie wrażenie, ile sprawiła, że zrobiło mi się cieplej na serduchu. Tą książką są „Bursztynowe Słodycze Magiczne” debiutującej Hiyoko Kurisu. To niewielki zbiór sześciu opowiadań, które łączy postać Kogetsu i jego niezwykłego sklepiku o nazwie Bursztynowe Słodycze Magiczne.