MROCZNE STRONY

  ROGER PATER POWRACA Z OTCHŁANI ZAPOMNIENIA Wydawnictwo Zysk i S-ka przyzwyczaiło nas już do tego, że sięga po nieoczywistych klasyków literatury grozy. Po serii wyjątkowych antologii od jakiegoś czasu pojawiają się również zbiory opowiadań konkretnych autorów. Mieliśmy chociażby „ Nacisk śruby i inne opowieści o duchach ” Henry’ego Jamesa czy „ Koszmarny dom i inne opowieści o duchach ” A.M. Burrage’a, a tego lata poznański wydawca wydobył kolejne nazwisko ze starych zapomnianych krypt.

  film na podstawie powieści TO Stephena Kinga „To” z 1990 roku to jeden z tych filmów/miniseriali, na które - wychowując się w latach 90. - siłą rzeczy trzeba było natrafić. Dzięki temu ta zrealizowana dla stacji ABC produkcja dziś uznawana jest za kultową i wielu ma do niej sentyment. Ale czy kultowość sprawia, że to dobry film?

OSTATNI TANIEC W WESTEROS Jakiś czas temu na kanale 300kultura przysłuchiwałem się rozkminkom, dlaczego George R.R. Martin od ćwierć wieku cierpi na twórcze zatwardzenie - przynajmniej jeśli chodzi o jego opus magnum w postaci „Pieśni Lodu i Ognia”. Co się dzieje, że facet od 25 lat nie jest w stanie skończyć tego, co zaczął i na co czekają miliony czytelników na całym świecie?

  film na podstawie powieści LISTONOSZ Davida Brina Niektóre filmy mają po prostu pecha. Pomimo tego, że wcale nie są złe - a wręcz przeciwnie, są całkiem dobre - nie dość, że nie odnoszą sukcesu, to jeszcze zaliczają wielką finansową klapę. Przykładem takiego filmu jest „Wysłannik przyszłości” Kevina Costnera - zrealizowane w drugiej połowie lat 90. monumentalne, blisko trzygodzinne postapo, oparte na powieści „Listonosz” Davida Brina, którą miałem okazję przeczytać kilka miesięcy temu.

  SOWIECKI CZOŁG, TRUP I WIELKI SKARB Gdy pod koniec lipca dowiedziałem się, że Michał Śmielak wydaje trzeci tom cyklu z komisarzem Brunonem Kowalskim, pomyślałem sobie, że mam jeszcze czas, aby nadrobić zaległości i przeczytać dwie pierwsze części. Tym bardziej że kurzyły się na regale już od kilku miesięcy. Premiera kolejnego tomu była więc dobrą okazją, aby zdmuchnąć kurz z bloku, pokaszleć trochę, bo zawsze tak się składa, że niewidzialny podmuch skieruje drobinki książkowego „towaru” z powrotem w moją stronę i siłą rzeczy człowiek się sztachnie tą kurzawą, no i zabrać się za nadrabianie zaległości.