MROCZNE STRONY

  KIEDY NARRACJA ZABIJA HISTORIĘ   No dobra, miejmy to za sobą. Już od kilku dni podchodzę do tego, żeby opowiedzieć Wam o powieści „Hamnet” Maggie O’Farrell, i idzie mi to tak sprawnie jak psu robiącemu podchody do jeża. Ale dobra, spróbuję jeszcze raz…

serial powstał na podstawie powieści JUTRO MOŻESZ ZNIKNĄĆ Lee Childa   Byłem bardzo ciekaw, jak zostanie zaadaptowana powieść „Jutro możesz zniknąć”. To, że będzie to adaptacja, a nie wierna ekranizacja, wiedziałem już w momencie, gdy zobaczyłem zwiastun i fotosy. Po przypomnieniu sobie książki zdałem sobie jednak sprawę, że tej historii nie da się wiarygodnie opowiedzieć, osadzając ją we współczesnych realiach. Chodzi mi przede wszystkim o wątek Al-Kaidy i Osamy, który u Lee Childa jest motorem napędowym całej opowieści. Przypomnę tylko, że książka została wydana w 2009 roku - osiem lat po zamachu na World Trade Center i jeszcze przed odwaleniem Bin Ladena. W 2009 roku 11 września wciąż był niezabliźnioną raną. Dziś to już zamierzchła przeszłość, o której wciąż pamiętam, ale ja jestem stary piernik, więc... W każdym razie, Al-Kaida nie budzi już takiego strachu jak kiedyś, a stare zdjęcie kongresmena z terrorystą nie wywołałoby dziś takiego oburzenia jak w 2009 roku. Cały ten wąte...

  REACHER KONTRA TANIE GARNITURY     Ilekroć nadchodzi premiera kolejnego sezonu serialu „Reacher”, zdmuchuję kurz z zalegających na szczycie regałów egzemplarzy serii „Jack Reacher - Ponad prawem”, wydawanej dekadę temu, i przypominam sobie tom, który aktualnie jest ekranizowany. Tym razem ściągnąłem „Jutro możesz zniknąć”, czyli trzynasty tom cyklu z Reacherem. Tę powieść czytałem ostatnio niemal dziesięć lat temu i, powiem szczerze, absolutnie nic z niej nie zapamiętałem. Czytając ją teraz ponownie, ani razu nie kliknęło mi, że którąś scenę kojarzę, któregoś bohatera znam... No, oczywiście poza Reacherem. Ale dziesięć lat to szmat czasu, a „Jutro możesz zniknąć” zostało przykryte kilkoma setkami innych książek, więc w sumie nie martwię się, że niczego nie zapamiętałem. A może powinienem? Może jakaś demencja zaczyna dobierać mi się do mózgu?

  film na podstawie powieści HARRY POTTER I KAMIEŃ FILOZOFICZNY J.K. Rowling Niewiele jest filmów, do których z przyjemnością wracam co kilka lat, ale jednym z nich jest z pewnością "Harry Potter i Kamień Filozoficzny", otwierający nie tylko cykl o Harrym Potterze, ale i serię bardzo dobrze przyjętych książkowych ekranizacji. Jakiś czas temu po raz pierwszy sięgnąłem po powieść Rowling, trochę dlatego, że wreszcie postanowiłem poznać literacki pierwowzór, a trochę na przekór tym wszystkim lewackim faszystom, którzy jeżdżą po Joaśce jak po burej suce. Ostatnio odpalił się nagle jeden z braci Wachowskich, który aktualnie jest siostrą, i obwieścił w udzielonym wywiadzie, że "Jeśli wspierasz Harry'ego Pottera, wspierasz ludobójstwo osób transpłciowych". Do transów nic nie mam, ani mnie ziębią, ani grzeją, ale idiotów z lubością tępię, więc kij ci w oko, Wachowski! Czyś chłop, czy baba, jesteś przede wszystkim skrajnym kretynem. Tak, wiem, że tego nie przeczyta, ale ...

DŁUGO OCZEKIWANE... ROZCZAROWANIE     Cztery lata. Tyle minęło od bardzo udanego debiutu powieściowego Pawła Rzewuskiego, który w 2022 roku wszedł na kryminalne podwórko, wypełniając kresową niszę bardzo dobrym „Synem bagien”. Kryminał retro o mocnym, westernowym zabarwieniu wtedy mocno mnie zaskoczył. Był czymś świeżym, a do tego całkiem nieźle napisanym, z odpowiednim rytmem, wyrazistym głównym bohaterem i niesamowitymi lokacjami. Co z tego zostało po tych czterech latach? Tak naprawdę niewiele, a długo oczekiwany przeze mnie powrót kapitana Maurycego Jakubowskiego okazał się - choć zupełnie nieświadomie - długo oczekiwanym rozczarowaniem.