🎲 ŚLEBODA - gra kooperacyjna

 

Gry planszowe inspirowane książkami stają się coraz bardziej popularne. W przeszłości na planszówkowy warsztat trafiały już takie tytuły jak „Wiedźmin”, „Władca Pierścieni”, „Harry Potter” czy „Gra o tron”. Fantastyka jest pod tym względem dość wdzięcznym tworzywem, ale okazuje się, że kryminał - i to polski kryminał - wcale nie jest gorszy.

Małgorzata i Michał Kuźmińscy mają ostatnio dobry czas. Dwa lata temu doczekaliśmy się serialowej adaptacji ich „Ślebody”, a w tym roku SkyShowtime przeniósł na ekran kolejną ich powieść - „Pionka”. Autorzy nie zwalniają też tempa na literackim froncie, regularnie dostarczając czytelnikom nowe tytuły, w których balansują między kryminałem a literaturą faktu spod znaku true crime. Wygląda jednak na to, że stara „Śleboda” nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa. W październiku 2026 roku Michał Fredrich, przy współpracy Wydawnictwa Muduko i ilustratora Przemysława Berestka, przeniósł powieść Kuźmińskich na planszę, tworząc na jej podstawie grę kooperacyjną. Zresztą Fredrich ma już doświadczenie w tego rodzaju adaptacjach. Dwa lata temu przełożył na planszowe realia powieści Katarzyny Puzyńskiej w grze „Lipowo. Kto zabił?”. Z kolei Berestko ilustrował ostatnio planszówkę opartą na „Podpalaczu” Wojciecha Chmielarza.

Jak już wspomniałem, „Śleboda” jest grą kooperacyjną, co oznacza, że albo wygrywają wszyscy, albo nikt. Wcielamy się w jedną z czterech postaci, które można określić mianem śledczych, choć tak naprawdę tylko Jędrek jest policjantem. Z powieści wiemy jednak, że to Anka z Bastianem rozpracowali całą kryminalną zagadkę. W planszowej wersji nie mamy wprawdzie do rozwiązania konkretnej tajemnicy, ale czekają na nas cele, które musimy zrealizować jako zespół. Teoretycznie w „Ślebodę” można więc zagrać nawet w pojedynkę, ale wiadomo – w grupie raźniej i zabawa jest większa. Szczegółowe zasady znajdziecie w dołączonej do gry instrukcji, choć uprzedzam, że potrzeba chwili, a najlepiej przynajmniej jednej rozgrywki, żeby wszystko dobrze załapać.

W dużym skrócie wygląda to tak: każdy z graczy wciela się w jedną z postaci, otrzymuje kartę określającą jej zasięg zbierania informacji oraz własny stos kart Fabuły (łącznie jest ich 36). Na planszy czekają już pierwsze informacje, a obok niej wykładamy karty Śledztwa, wskazujące warunki, które musimy spełnić. W standardowym wariancie rozgrywki naszym zadaniem jest wspólne zrealizowanie trzech takich kart. Na początku znamy jednak wymagania tylko dwóch z nich - trzecia pozostaje tajemnicą. Wypełnienie wszystkich trzech celów oznacza zwycięstwo. Jeśli się nie uda, to - jak to się mówi - dupa blada i Game Over.

Nie powiem, „Śleboda” dostarcza sporo frajdy, a różnorodność komponentów i mechanizmów zapewnia jej całkiem niezłą regrywalność. Nie jest to więc planszówka, którą odstawimy na półkę po jednym podejściu. Michał Fredrich miał ciekawy pomysł i całkiem sprawnie wykorzystał literacką bazę stworzoną przez Kuźmińskich. Gra stanowi interesującą propozycję nie tylko dla miłośników planszówek, ale również fanów Anki Serafin i Bastiana Strzygonia. Ci ostatni mogą zresztą potraktować ją jako okazję do ponownego spotkania z bohaterami, których zdążyli już polubić. A jeśli przy okazji uda się wygrać wspólne śledztwo, tym lepiej!