MROCZNE STRONY

film na podstawie opowiadania MÓJ ŚLICZNY KUCYK ( Marzenia i koszmary ) Stephena Kinga Jak można zmarnować 13 minut życia? A chociażby oglądając krótkometrażowy debiut Macieja Barczewskiego „Kucyk”, luźno oparty na opowiadaniu „Mój śliczny kucyk” Stephena Kinga. Barczewski to gość, który trzy lata po nieszczęsnym „Kucyku” nakręcił całkiem niezły film „Mistrz” z Piotrem Głowackim. Kolejne cztery lata było o nim cicho, aż w 2024 roku pomyślał sobie: a pier*olnę teraz science fiction i nakręcił „Supersiostry” - wyjątkowo groteskową szmirę. Czy zatem „Mistrz” był wypadkiem przy pracy? Trudno ocenić, Barczewski wciąż ma za małe portfolio, ale „Kucyk” to debiut wyjątkowo nieudany. Dlaczego? Bo to 13 minut o niczym.

  film na podstawie opowiadania ULICA KROKODYLI  ze zbioru   SKLEPY CYNAMONOWE   Brunona Schulza Buszując po odmętach internetu w poszukiwaniu kolejnych adaptacji prozy Brunona Schulza, natrafiłem na „Ulicę Krokodyli”  - krótkometrażowy film animowany braci Quay, wykonany metodą poklatkową. Co ciekawe, twórcy ci wrócili do Schulza w 2024 roku, biorąc na tapet „Sanatorium pod Klepsydrą” , zekranizowane po raz pierwszy w 1973 roku przez Wojciecha Hasa. Quay postawili oczywiście na animację - tym razem pełnometrażową - ale dziś skupmy się na niepozornej „Ulicy Krokodyli” .

  film na podstawie opowiadania SAMOTNOŚĆ  ze zbioru   SANATORIUM POD KLEPSYDRĄ   Brunona Schulza   Schulz nie jest łatwy w ekranizacji. Jego oniryczność, poetyckość i metaforyzm sprawiają, że przeniesienie tych zakręconych opowieści na ekran jest niezwykle trudne. W większości przypadków trzeba wykazać się naprawdę olbrzymimi pokładami wyobraźni, albo doświadczenia, by całość miała jakikolwiek sens. Z tym zadaniem doskonale poradziły sobie Barbara Nałęcz-Nieniewska i Maria Molenda, realizując w 2017 roku krótkometrażową poetycką grozę zatytułowaną "Wiosna".

film powstał na podstawie opowiadania WIOSNA  ze zbioru   SANATORIUM POD KLEPSYDRĄ   Brunona Schulza   Szukając ekranizacji opowiadań Schulza natrafiłem na film dziwny i piękny zarazem. Ja wiem, że przymiotnik "dziwny" pasuje niemalże do każdego teksu Brunona Schulza i większość z nich jest szalenie trudna do przeniesienia na ekran, ale i tak co jakiś czas ktoś podejmuje się tego wyzwania. Rok 2017 roku był pod tym względem wyjątkowy, bo za prozę Schulza zabrały się aż dwie ekipy filmowe. Skutkiem tego powstały dwie krótkometrażówki - animacja "Samotność" oraz poetycki film grozy "Wiosna". I właśnie tę drugą produkcją ostatnio znalazłem i się zachwyciłem.