MROCZNE STRONY

Moja relacja z Markiem Krajewskim, a raczej z jego książkami, jest dość specyficzna, ponieważ opiera się na... nieregularności. Wielokrotnie wracałem do twórczości tego autora, by później robić sobie kilkuletnie przerwy. Ta ostatnia trwała aż sześć lat. Niedawno, odkurzając regał, natrafiłem na nieprzeczytane tomy z Mockiem i Popielskim i pomyślałem: może czas wrócić do Krajewskiego?

Książki Cormaca McCarthy’ego chodziły już za mną od jakiegoś czasu. Wiele miesięcy temu dorwałem za niewielkie pieniądze „Drogę”, „Pasażera” i „Stellę Maris”, a potem wpadłem na kolejną okazję i dokupiłem powieść „To nie jest kraj dla starych ludzi”. Ostatnio sięgnąłem po tę ostatnią i przepadłem.

  film na podstawie powieści TO Stephena Kinga Gdy tylko pojawiły się pierwsze wzmianki o tym, że Muschietti zaczyna kręcić serial osadzony w uniwersum "To", a wszyscy fani Stephena Kinga już sięgali po żele nawilżające, aby uczcić tę wiekopomną chwilę solidnym brandzlowankiem, u mnie zaczęła mrugać wielka żarówka - krwistoczerwony halogen, taki znak Batmana, ale zamiast symbolu nietoperza z wielkim balonikiem i wymalowaną uśmiechniętą gębą. Znak, że filmowcy, którzy biorą się za Kinga, znów serwują nam wykwintne danie z gówna.

film na podstawie powieści TO Stephena Kinga Dwa lata po premierze filmu "To" Andy Mischietti przygotował drugi rozdział swojego dzieła. Mija 27 lat od wydarzeń z pierwszej części i Klub Frajerów to dziś dorosłe chłopy i... Beverly. W Derry jednak znów zaczynają ginąć dzieciaki, a Mike Hanlon, który jako jedyny pozostał w miasteczku, zwołuje ekipę, aby ponownie dokopała Pennywisowi. "To. Rozdział 2" nadal opiera się na powieści Stephena Kinga. Tym razem filmowcy wybrali te części książki, w których główni bohaterowie są już dorośli. I o ile pierwsza część "Tego" była naprawdę dobra, o tyle "Rozdział 2", to nic innego jak odgrzewany kotlet i prawie trzy godziny nie do końca porywającej historii.

film na podstawie powieści TO Stephena Kinga "To. Rozdział 1" to film zaskakująco dobry, zarówno aktorsko, jak i technicznie czy wizualnie. Andy Muschietti - argentyński filmowiec, który zamiast telenowel wszedł w horrory, okazał się wyjątkowo sprawnym reżyserem, który mając do dyspozycji mocny scenariusz, stworzył historię wyrazistą i wartą obejrzenia. To ponad dwie godziny solidnego kina rozrywkowego, które bynajmniej nie jest bardzo wierną ekranizacją monumentalnej powieści Stephena Kinga. To co najważniejsze zostało tu jednak zachowane, a jednocześnie zadbano o to, aby podkręcić akcję względem książki. Ale chyba tego wszyscy oczekiwali - dobrze zrealizowanego horroru, który nie byłby wierną kopią dzieła Kinga, bo zwyczajnie byłoby zbyt nudno. Rozdział 1 filmowego uniwersum "Tego" skupia się na Klubie Frajerów i ich walce z Tym w czasach dzieciństwa. Akcja filmu rozgrywa się u schyłku lat '80, co jest małym odświeżeniem względem powieści, której ta część hist...

NAD JEZIOREM WYDARZYŁO SIĘ... ROZCZAROWANIE Kiedy sięgałem po najnowszą powieść Lisy Jackson , właściwie nie miałem żadnych oczekiwań. Towarzyszyła mi jedynie ciekawość wynikająca z faktu „poznawania” kolejnej autorki. Nie zagłębiałem się wtedy w jej bibliografię - uznałem po prostu, że "Wydarzyło się nad jeziorem" , mimo swojego fatalnego tytułu, okaże się całkiem ciekawą, wciągającą i mroczną historią, po której zechcę sięgnąć po inne książki autorki. Problem jednak w tym, że „Wydarzyło się nad jeziorem” nie jest ani ciekawe, ani wciągające, ani tym bardziej mroczne, a ja straciłem ochotę na poznawanie kolejnych powieści Jackson.

MROCZNE OPOWIEŚCI Z EPOKI PULPY Minął prawie rok odkąd ostatni raz trafiła w moje ręce proza Roberta E. Howarda - niekwestionowanego klasyka heroic fantasy, który dał nam " Conana " i " Solomona Kane'a " i który miał też w dorobku całkiem pokaźny zbiór opowiadań grozy. Wydawnictwo Zysk i S-ka właśnie przybliża nam te mniej znane teksty z pogranicza horroru i fantastyki w całkiem pokaźnym tomie "Dławiący horror", który swoją premierę miał 5 maja.

ATOMOWA ZAGŁADA I SAMOTNY LISTONOSZ Muszę Wam się do czegoś przyznać: bardzo często wypatruję nowych wydań starych tytułów. Właściwie im starszy, tym lepszy, ale nie pogardzę też dziełami mniej więcej w moim wieku. Zatem, gdy zobaczyłem w zapowiedziach Wydawnictwo Zysk i S-ka, że szykuje się nowe wydanie „Listonosz” autorstwa David Brin, już zacząłem zacierać ręce.

  Wiele lat musiało upłynąć, nim wreszcie zdecydowałem się poznać Harry’ego Pottera. Nie, żebym go zupełnie nie znał - filmową serię widziałem dwa, trzy razy, ale o literackim pierwowzorze wiedziałem tylko, że w ogóle istnieje. Pamiętam, jeszcze w gimnazjum, dziewczyny z mojej klasy latały z książkami po szkole i każdą wolną minutę poświęcały na lekturę dzieł Rowling. Wtedy - dla gościa, który nie znosił czytać - był to widok co najmniej dziwny. Ale teraz, przy okazji kolejnego wznowienia serii przez Wydawnictwo Media Rodzina, z zupełnie nowymi, polskimi okładkami, pomyślałem: no kurde, jeśli nie teraz, to już pewnie nigdy.

WELCOME TO DERRY Są takie książki, które nie tylko się czyta, ale wręcz przeżywa - i „To” Stephena Kinga zdecydowanie do nich należy. To kawał solidnej, momentami przytłaczającej cegły, która potrafi wciągnąć na długie godziny… choć nie zawsze bez zastrzeżeń. Ale to jest King, więc zastrzeżenia być muszą. 😉 King zabiera nas do Derry - miasteczka, które na pierwszy rzut oka wygląda jak setki innych w Stanach, ale pod powierzchnią kryje coś bardzo, ale to bardzo... wręcz kur*wsko bardzo złego. Historia splata się tu na dwóch płaszczyznach czasowych: poznajemy bohaterów jako dzieci i jako dorosłych, kiedy wracają, by raz jeszcze zmierzyć się z koszmarem z przeszłości. I trzeba przyznać jedno -  bohaterowie to absolutne złoto tej powieści .